Od momentu powołania pełnomocnika odpowiedzialnego za ten obszar, działania koncentrują się na poprawie funkcjonowania sądów cywilnych oraz stworzeniu mechanizmów umożliwiających zawieranie bardziej sprawiedliwych porozumień pomiędzy kredytobiorcami a instytucjami finansowymi.

Jednym z kluczowych elementów tej polityki stało się wzmocnienie wyspecjalizowanych wydziałów sądowych zajmujących się wyłącznie sporami dotyczącymi kredytów walutowych. Wprowadzenie nowych etatów asystenckich znacząco usprawniło proces orzekania, co w praktyce ma skrócić czas oczekiwania na wyroki i ograniczyć liczbę zaległych spraw.

Równolegle rozpoczęto prace nad nowym modelem ugód. Dotychczasowe propozycje banków, w świetle zmieniającej się linii orzeczniczej, w szczególności w odniesieniu do wytycznych płynących z trybunałów europejskich, uznano za nieadekwatne. W tym celu podjęto rozmowy z sektorem bankowym, organami nadzorczymi oraz organizacjami konsumenckimi, aby wypracować rozwiązania lepiej odpowiadające obecnym realiom prawnym i ekonomicznym.

Istotnym zagadnieniem stała się również kontrola działalności firm oferujących pomoc osobom posiadającym kredyty walutowe. Stwierdzono, że część umów zawieranych z konsumentami mogła zawierać postanowienia niekorzystne, np. dotyczące dodatkowych opłat związanych z zawarciem ugody z bankiem. Sprawy te trafiły do odpowiednich organów, które mają zbadać ich zasadność.

Planowane są kolejne usprawnienia, takie jak cyfryzacja obiegu dokumentów w sądach, co ma ułatwić dostęp do akt i przyspieszyć obsługę spraw. Wdrożenie narzędzi wspierających pracę sędziów, w tym elektronicznych systemów pomocniczych i specjalistycznych kalkulatorów, ma dodatkowo podnieść efektywność postępowań. Wśród projektów znajduje się także pomysł łączenia postępowań wytaczanych przez banki z tymi, które inicjują kredytobiorcy, aby uprościć rozliczenia i zmniejszyć liczbę procesów.

Rozwiązanie to wywołało jednak kontrowersje. Część środowisk obawia się, że może ono w praktyce prowadzić do modeli rozliczeń mniej korzystnych dla konsumentów. Ostateczny kierunek rozwoju tej inicjatywy pokaże praktyka sądowa w nadchodzącym czasie.

Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że pełnomocnik odpowiedzialny za projekt jest wskazywany jako potencjalny kandydat do objęcia wysokiego stanowiska w instytucji państwowej zajmującej się ochroną klientów rynku finansowego. Taka nominacja byłaby sygnałem kontynuacji prokonsumenckiego podejścia w polityce państwa, mającego na celu równoważenie wpływu sektora bankowego.

Dotychczasowe działania dowodzą, że podejmowane inicjatywy zmierzają do systemowych rozwiązań pozwalających na sprawniejsze prowadzenie spraw i skuteczniejszą ochronę kredytobiorców. W tym kontekście szczególnie istotne są sprawy dotyczące produktów takich jak Santander Bank kredyt we frankach, które stanowią istotny element sporów toczących się przed polskimi sądami. Choć proces uporządkowania sytuacji frankowiczów będzie długotrwały, już teraz widać wyraźny kierunek zmian zwiększających szanse konsumentów na korzystne rozstrzygnięcia.